Gravity / Je suis un rêve de demain door Filip Piskorzynski

Gravity / Je suis un rêve de demain (2011) is een korte time-lapse film van de Poolse fotograaf/regisseur Filip Piskorzynski met in de hoofdrol de actrice Natalia Dufraisse. Het filmproject begon op een spontane manier in februari 2011 met opnames in Burkino Faso en extra scenes die aan de Noordzee werden opgenomen. In Hamburg werd uiteindelijk het meeste materiaal opgenomen om tenslotte het project af te ronden in juli 2011 in Brussel.

Niet alleen de opvallende montage en de poëtische inhoud vind ik indrukwekkend, ik vraag me ook af hoeveel keer de actrice op en neer moest springen om deze kortfilm te maken. Mijn stem bracht ik al uit, de kortfilm is namelijk genomineerd voor de Prix du Jury en de Prix du Public van de 2e editie van het Nikon Film Festival.

Scenario:
Een jonge vrouw ontwaakt uit een droom over morgen. Ze vliegt in de natuur tot ze opgezogen wordt door een wereld waar de zwaartekracht regeert. Daar verplicht men haar om haar voeten op de aarde te zetten. De mensen die haar omringen lijken allemaal op elkaar...

Je suis un rêve de demain (2011) - 03:50 - Filip Piskorzynski

Meer info: www.polaroidface.com, nataliadufraisse.blogspot.com

Jinx door Karel Doing en Lieber Gorilla

Jinx (2005) is een korte dansfilm en een samenwerkingsproject tussen de Australische kunstenaar/filmmaker Karel Doing en de Rotterdamse dansgroep Lieber Gorilla.

De films, performances en installaties van Karel Doing (°1965, Canberra, Australia) handelen over ongrijpbare onderwerpen zoals muziek, ritme, poëzie, dood, geschiedenis, en herinnering. Begonnen als bewonderaar van de surrealisten, de romantic aesthetics en de new american cinema heeft Karel Doing zich ontwikkeld tot een eigenzinnige filmmaker wiens films een heel eigen genre vormen. Hij werkt veelvuldig samen met componisten, musici, performers en dansers. Zijn werk is te zien in een scala aan verschillende vertoningsplaatsen, van museum, via theater, naar cinema en internet, in zowel mondiale kunstcentra (New York, London, Parijs) als minder voor de hand liggende lokaties (Jakarta, Paramaribo). Hij woont en werkt in Rotterdam. Op de website van Karel Doing kun je een dertigtal (trailers) van zijn kortfilms bekijken.

Synopsis:

Jinx is een boze geest of een hopeloze situatie. In deze korte, geïmproviseerde dansfilm is de jinx sterker dan twee adembenemende vrouwen die, ondanks hun hechte band, elkaar ten gronde richten.

Een telefoon en een auto zijn de enige attributen van de twee danseressen. Zij dansen temidden van zee, zand en wind op een verlaten weg. De wereld om hun heen is leeg, het landschap kunstmatig, de elementen razend. Een ruige film in felle kleuren.

Bekijk de volledige versie (9min.) op limboland.tv of op lightcone.org.

Jinx (2005) - 09:00 - Karel Doing

(via: limboland.tv)

Meer info: www.doingfilm.nl

Pixels door Patrick Jean

De kortfilm Pixels (2010) door de Franse grafisch ontwerper en regisseur Patrick Jean, en een productie van One More Production, maakt begin 2011 nog steeds furore op filmfestivals en wordt nog steeds opgepikt op nieuwssites en blogs (net als deze). Vooral de retrogamer in mij is onder de indruk van dit 8-bit visueel spektakel.

Patrick Jean studeerde in 2002 af aan het Franse Supinfocom (Ecole Supérieure d'Informatique de Communication) en werkte bij Buf Company als 2D en 3D als grafisch ontwerper. Daarna werkte hij vooral aan titelsequenties voor televisie waar hij een voorkeur voor regie ontwikkelde. Na de creatie van zijn eerst kortfilm Theo (2007), volgde Pixels een paar jaar later, gebaseerd op de videospellen die hij speelde tijdens zijn jeugd.

Pixels werd meer dan een miljoen keer bekeken de eerste 24u na de online release en won verschillende prijzen op internationale festivals.

Scenario:

In Pixels worden New York en nadien gans de wereld, binnengevallen door vreemde maar toch heel herkenbare 8-bit wezens.

Pixels (2010) - 2:35 - door Patrick Jean

Meer info: patrick-jean.com, www.onemoreproduction.com

Happy Hour door Benjamin Villeda

Happy Hour (2010) is een kortfilm van Benjamin Villeda, een Mexicaans-Amerikaanse regisseur die in New York woont. Na zijn studies in de communicatie aan de universiteit van Iberoamericana volgde hij een studieprogramma van een jaar aan de New York Film Academy en richtte hij samen met mede-cineasten Heather Black en Don Gerardo Frasco het freelance collectief Kaleido Works op in New York.

Villeda omschrijft zichzelf als een "onderzoeker van de navelstreng tussen publiek en het opgelegde beeld" en "een ware gelovige van het niet-passieve publiek".

Scenario:
In deze zwart-wit kortfilm wordt een portret geschetst van Utah, een barman die het makkelijker heeft om zijn taak uit te voeren dan om te gaan met zijn vrije tijd en zijn moeizame, onbeduidende bestaan. Door alle energie rondom hem, de druk en het snelle voorbijgaan van de tijd restten hem nauwelijks nog wensen die hij kan vervullen. Doorheen deze valse documentaire horen we de zelfbewuste monoloog van het hoofdpersonage en krijgen we het vermoeden dat het gezicht aan de andere kant van de bar meer lijkt op het onze dan we dachten...

Happy Hour (2010) - 14:33 - door Benjamin Villeda

Meer info: happyhourthefilm.wordpress.com, benjaminvilleda.com, kaleidoworks.wordpress.com, Vimeo portfolio

Nikon Film Festival zoekt helden

Nikon lanceerde een tijdje terug het Nikon Film Festival om hun recentste camera, de DSLR Nikon  D7000, te promoten. Het bedrijf roept amateurfilmers op om werk in te zenden die een visie geven op een (anti-) held onder het motto "Je suis un héro, en moins de 140 secondes". Voorwaarden zijn dat de maker(s) van de film Europese burgers zijn, het filmpje moet in HD (hoge definitie) gefilmd zijn en moet tussen de 30 en 140 seconden lang zijn. Je kan nog tot 15 januari je filmpje inzenden (oké ik ben er laat mee!).

De inzendingen kunnen rechtsreeks bekeken worden op de website van het Nikon Film Festival. Bezoekers van de site kunnen 1 stem uitbrengen per dag, per filmpje. Op dit moment tel ik al zo'n 300 inzendingen, best de moeite waard dus om je kans te wagen. De juryprijs bestaat uit €7000 en een Nikon D7000 cinema kit, de publiekprijs bestaat uit €3000 en een Nikon D7000. Voorzitter van de jury is de Franse regisseur François Ozon.

Enkele hele knappe inzendingen als smaakmaker:

Je suis Pierre door Hello Stranger

Je suis la justice? door Erwan Dean

Je suis Pierre - 2:19 - door Hello Stranger
Je suis la justice? - 2:20 - door Erwan Dean

Meer info: www.festivalnikon.fr

The Brick Thief door Pereira & O'Dell

The Brick Thief (2011) is een stop-motion kortfilm geproduceerd door het agentschap Pereira & O'Dell voor LEGO. De kortfilm is het indrukwekkende vervolg op het veelbekeken 'CL!CK' dat vorig jaar werd gemaakt.

Scenario:
In deze betoverende, surrealistische kortfilm zien we een besnorde uitvinder en dief die Legoblokjes steelt (nu weet je hoe en aan wie je die kwijtraakt) en ontdekt hoe creatief en inventief je kunt zijn met de wereldberoemde blokjes.

The Brick Thief (2011) - 2:27 - door Pereira & O'Dell

Meer info: pereiraodell.com, www.lego.com

Idiot with a Tripod door Jamie Stuart

In de kortfilm Idiot with a Tripod (2010) documenteerde Jamie Stuart de sneeuwstorm van 26 december 2010 in Astoria, Queens, via een montage van snelle, statische en dynamische shots, gemaakt met zijn Canon 7D (fototoestel) en Final Cut Pro. Stuart inspireerde zich hierbij op Man with a camera (1929), Dziga Vertov's visionaire experiment dat ik in een vorig blogbericht belichtte.

Afgaand op het filmtechnische aspect en de cinematografie, merk je dat de regisseur exact wist wat hij deed en op welke manier, met Vertov's klassieker steeds in gedachten. Stuart filmde en monteerde het geheel in ongeveer twee dagen, wat indrukwekkend is gezien de barre omstandigheden en de at random vormelijke en inhoudelijke benadering. De kortfilm werd ook bijna niet gerealiseerd volgens de regisseur:  "The funny thing is, for the first part of the shoot I felt early uninspired and almost stopped. But I kept going. And it ultimately turned out really nice." De nadruk op "keep going" dus.

Idiot with a Tripod is momenteel een hot item op diverse filmsites en blogs, ik doe er hierbij nog een bescheiden schepje bovenop. Erg knap en inspirerend!

Idiot with a Tripod (2010) - 3:35 - Jamie Stuart

Limboland TV: onafhankelijk platform voor kunst- en cultuurmakers

Een tijdje geleden maakte ik me lid van het Nederlandse Limboland TV, een onafhankelijk, interactief platform voor kunst- en cultuurmakers.

Limboland TV groeide uit de behoefte van nieuwe en ervaren filmmakers, kunstenaars, journalisten, tv makers en iedereen die zich daar tussendoor beweegt, om een "culturele webwerkplaats" te creëeren dat ruimte geeft om te experimenteren, niet tegengehouden door kijkcijfers of de middelmaat die wordt aangeboden door de traditionele mediakanalen.

Bij de categorieën grappig, serieus, jeugd, kunst, lifestyle en film vind je de meest uiteenlopende documentaires, kunstprojecten, interviews, shortcuts en animatiefilmpjes van de groep "makers". De site wordt ook voortdurend aangevuld met nieuw beeldmateriaal en projecten.

Onder de noemer "Pitch!" kan iedereen ideeën voor een programma of filmpje aan Limboland opsturen. De ingezonden pitches worden door de redactie van feedback voorzien en op de site geplaatst in de Limboland Pitch. Het zijn de bezoekers van de site die kunnen kiezen welk idee zij willen realiseren, het voorstel met de meeste stemmen wordt in productie genomen.

Uit het grote, actuele aanbod pikte ik er "Het Beste van Lost en Found" uit, een best of selectie van het Nederlandse "Lost and Found Archief". Lost & Found organiseerde sinds 1997 meer dan 70 bijeenkomsten voor "lees meer >verdwaalde beelden en geluiden" samengesteld. De avonden ontstonden vanuit de behoefte van kunstenaars, filmmakers, schrijvers en muzikanten om materiaal te presenteren dat niet goed past in een galerie-context. Werk dat veel concentratie nodig heeft of dat nergens op zijn plek lijkt te vallen.



Meer info: www.limboland.tv, www.lost.nl

Focus op: regisseur Darryl Knickrehm

Hierboven kun je de integrale versie van "152" (32:52) bekijken, een van de kortfilms op het palmares van Darryl Knickrehm, een naar Kobe, Japan, uitgeweken Amerikaanse regisseur. Ik ontdekte de kortfilm per toeval bij het "wildsurfen" en raakte gefascineerd door de griezelige sfeer, de visuele effecten en de cinematografie. Het scenario is niet origineel te noemen en is duidelijk gebaseerd op Japanse horrorfilms zoals "The Ring" maar Knickrehm slaagde er toch in om met "152" een experimenteel en bijzonder effectief pareltje van een kortfilm neer te zetten met een bijna zero-budget en enkele Japanse vrienden.

Scenario:
Op uitdaging van haar vrienden Yoshi en Tetsuya, waagt Yuki zich in een donkere en mysterieuze tunnel buiten de stad. Een aantal jaren geleden eiste een vreselijke treinramp het leven van meer dan honderd mensen. Niet lang daarna doen verhalen de ronde over een spooktrein en een conducteur met één hand die op zoek is naar nieuwe zielen om aan zijn passagierslijst toe te voegen. Yuki's ervaringen in de tunnel zijn erg verontrustend en jammer genoeg brengt de vlucht naar het daglicht geen veiligheid. De dagen nadien wordt het trio geplaagd door onverklaarbare telefoontjes en voice mails. Dit doet hen besluiten om terug te keren naar de tunnel om uit te zoeken wat er echt gaande is.

Regisseur Darryl Knickrehm heeft als doel films maken in zowel de Amerikaanse als de Japanse traditie, vooral in de horrorsfeer. Wanneer hij er in slaagt om deze mix in evenwicht te brengen, kan dit speciale resultaten opleveren. Denk hier aan een ruwe, experimentele mix met invloeden uit het werk van Shinya Tsukamoto, David Lynch en Christopher Nolan. In recentere, meer zelfverzekerde en afgewerkte kortfilms zoals Rodosha (2006), The Visiting (2007) en Out of Context (2007) bewijst Knickrehm dat hij op een gefocusede manier een sterk verhaal in beeld kan brengen.

Naast de nieuwe kortfilm "The Wishing Tree" en zijn eerste langspeelfilm "One Foul Day" die in pre-production zijn, is Knickrehm ook producer en mede-stichter van het Kansai International Film Festival.

152 (2006) - 32:52 - door Darryl Knickrehm

Meer info: DK Productions, kansaifilm.dariru.com